پرواز... - ::.تنهایی شاید یه راه...راهیه تا بی نهایت .::


::.تنهایی شاید یه راه...راهیه تا بی نهایت .::

دل نوشته ها

پرنده ی دلم بال و پرش را بسته

صدای هق هق گريه اش هر شب تنها ترانه ی اين خانه است

قفس دل ....

در انتظار روزهای رهايی و پرواز!!!

تحمل برای آزادی ! سکوت برای پرواز ...

اشک تنها مرهم دل ....

تنهاترين آرزويش ديدن چهره ی خورشيد و لمس بهار !!

به اميد روزهای رهايی شب را به صبح پيوند می زند ...

چشمانش رو به آسمان !

شايد سر نوشت ..

کاش همه چيز مثل لبخند غنچه تمام ميشد ...

به همين سادگی !!!!

کاش ميشد از درخت رويا ميوه چيد و در سبد حقيقت گذاشت ...

 

 

 

نوشته شده در ۱۳۸۳/۱٢/٢٦ساعت ۳:٤۸ ‎ب.ظ توسط فریاد بی صدا نظرات () |

Design By : Mihantheme