::.تنهایی شاید یه راه...راهیه تا بی نهایت .::


::.تنهایی شاید یه راه...راهیه تا بی نهایت .::

دل نوشته ها

::. صدا کن مرا صدای تو خوب است

 صدای تو سبزينه ان گياه عجيبست  که در اثنای صميميت حزن ميرويد

 در ابعاد اين عصر خاموش

 من از طعم تصنيف در متن ادراک  يک کوچه تنهاترم

 بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايی من بزرگ است

 و تنهايی من شبيخون حجم تو را پيش بينی  نميکرد

 و خاصيت  " عشق " اينست ....

و عشق  تنها عشق مرا به وسعت اندوه زندگی برد...

 

 

نوشته شده در ۱۳۸۳/٢/۱٠ساعت ٥:۱۳ ‎ق.ظ توسط فریاد بی صدا نظرات () |

Design By : Mihantheme